Karadžić, tadašnji predsjednik Republike Srpske, optužen je za progon nesrba iz 20 opština u BiH, kao i za genocid u sedam opština, među kojima je i Ključ.

Svjedok Džafić izjavio je da je 21. maja 1992. bio otpušten sa mjesta zamjenika komandira policije u Ključu zato što je odbio da potpiše izjavu lojalnosti vlastima RS. Otkaze su dobili i svi drugi policajci bošnjačke nacionalnosti.

Tužioci su u dokaze uveli naredbu da se svi policajci koji ne potpišu izjavu lojalnosti otpuste. Naredbu je potpisao tadašnji šef regionalne policije u Banjaluci Stojan Župljanin.

Džafić je izjavio da je 1. juna te godine uhapšen i, sa desetinama drugih Bošnjaka, pritvoren u lokalnoj školi, a potom i u logoru na Manjači.

Zatvoreni nesrbi bili su, po riječima svjedoka, svakodnevno premlaćivani, ubijani i vođeni na prisilni rad, a uslovi u logoru bili su neljudski, uz nedostatak hrane.

Džafić je iz Manjače bio pušten u decembru 1992. i prebačen u Hrvatsku, a u Ključ se vratio “poslije oslobođenja” 1995.

U unakrsnom ispitivanju, Karadžić, koji se brani sam, tvrdio je da je svjedok u aprilu 1992. dobio naređenje da “započne rat protiv JNA”, a Džafić je to negirao.

Upitan da li mu je bilo “ponuđeno” da potpiše izjavu lojalnosti srpskim vlastima ili je na to bio “prisiljavan”, svjedok je odgovorio da mu je bilo “ponuđeno”, ali da je u tadašnjoj atmosferi to izgledalo kao prisiljavanje.

Sugestiju optuženog da su i srpski policajci potpisali tu izjavu, svjedok je potvrdio.

Na tvrdnju Karadžića da su se Bošnjaci u Ključu naoružavali, Džafić je izjavio da o tome ne zna ništa.

Suđenje Karadžiću biće nastavljeno iduće nedjelje.

Mišljenja i komentari su privatna mišljenja autora i ne odražavaju stavove redakcije Nezavisnih novina.

(nezavisnecom)

Leave a Reply

*

captcha *